Wahai pujangga dimanakah engkau
berada ???
Aku nuraini sang permata...
Lupakah engkau wahai pujanggaku...
Aku bersimpuh dipangkuanmu...
Aku tak pernah berpaling darimu...
Aku adalah
aroma bagi dirimu...
Aku rindu bak permata sari...
Jangan lagi kau
uji aku...
Jiwaku akan setia sampai mati...
Tanaman yang
sudah kita tanam...
Kini berbuah bak permata hati...
Jiwamu nan elok bak
pangeran sakti...
Kutunggu kau dipelabuhan hati...
Ah sang
pujangga...
Aku rindu serasa ingin mati...
Wajahmu yang tampan berbudi
pekerti...
Serasa aku di surgawi...
Aku permadani bagi dirimu nan
abadi...
Kutengok kebelakang kau masih berdiri...
Kutengok kedepan kau mencuri hati...
Namun semakin kutengok...
Dan kutengok
dirimu tak sendiri lagi...
Hampalah hati ini...
Binasakah hati ini...
Jawabku
sambil menahan sedih...
Tidak engkau memilih yang berbudi...
Mengabdi dan
setia sampai kau mati...
Senyumku mengembang tak menangis lagi...
Kau
diseberang...
Ku disini...
Kau tak pernah berang kupun tak berlari...
Kau
jangan pernah hidup membujang nanti kau tak
berdiri...

No comments:
Post a Comment